Bitpreserving

Bitpreservering omvat de werkzaamheden die nodig zijn om de bitstreams (de oorspronkelijke volgorde van nullen en enen) intact en leesbaar te houden.

Wat is bitpreservering? 

Bitpreservering omvat onderwerpen zoals bit integriteitsmaatregelen, viruscontroles, formaten identificeren, karakteriseren en valideren, verschillende opslaglocaties, regelmaat van controles, beveiligingsniveaus, enzovoort.

De activiteiten in het kader van bitpreservering kunnen verschillen per onderdeel van de digitale collectie. Bewustzijn van verschillende bitpreserveringsniveaus is belangrijk. Het bitpreserveringsniveau hangt bijvoorbeeld af van:

De waarde van de collectie

Als materiaal geen alternatief analoog bronmateriaal heeft, is een betere bescherming (een hoog niveau van bitpreservering) nodig.

Het gebruik

Digitale objecten die voor toegang worden gepreserveerd hebben misschien een ander niveau van bitpreservering nodig dan preserveringkopieën, bijvoorbeeld omdat toegangskopieën sneller moeten worden gepresenteerd en vaak met een lagere resolutie zijn gemaakt dan een preserveringskopie.

Het type digitale materiaal

Gedigitaliseerd materiaal heeft wellicht nog een analoog origineel dat opnieuw gedigitaliseerd zou kunnen worden. Bij ‘born digital’ materiaal is dat niet het geval.

Voor het formuleren van een definitie van bitpreserveringsniveaus, kan gebruik gemaakt worden van de ‘Levels of Digital Preservation’ van de NSDA.

Het is belangrijk dat de organisatie zijn visie op bitpreservering en de relatie met functionele preservering definieert.

Welke kennis is er binnen de organisatie nodig?

  • Bestandsformaatidentificatie;
  • Viruschecks;
  • Integriteitschecks;
  • Opslagmedia en Backups;
  • Toegangscontrole.

Wie spelen er binnen de organisatie welke rol in bitpreservering? 

Management

  • Stelt de aanpak van bitpreservering vast;
  • Stelt de algemene maatregelen vast waarmee integriteit wordt gewaarborgd.

Producent/Depotgever

  • Draagt bij aan het de integriteitsmaatregelen, bijvoorbeeld door het meesturen van checksums met het digitale object;
  • Verwacht dat bitpreservering en veiligheidsmaatregelen adequaat worden uitgevoerd.

Technisch Manager

  • Is verantwoordelijk voor de beschikbaarstelling van de juiste systemen voor bitpreservering.

Technology Operator

  • Is verantwoordelijk voor het beheer van systemen (ook waar de schaduwkopieën staan) en het signaleren van dataverlies.

Wat zijn de risico’s als we onze definitie van bitpreservering niet vastleggen?

Zonder duidelijke omschrijving van de activiteiten gerelateerd aan bitpreservering is het moeilijk om procedures en verantwoordelijkheden vast te stellen. Dit kan digitaal materiaal in gevaar brengen. Bijvoorbeeld omdat de opslagruimte in het digitaal archief vol loopt of omdat het belang van beveiliging voor specifieke collecties wordt onderschat.

Welke vragen kunnen wij onszelf stellen?  

  • Wat is onze definitie van bitpreservering?
  • Kunnen wij de ‘Levels of Digital Preservation’ van de NSDA gebruiken bij het formuleren van onze definitie?
  • Kunnen wij de Digital Preservation Storage Criteria  gebruiken bij het formuleren van onze definitie?
  • Heeft ons digitaal archief zicht op de benodigde bitpreservering niveaus voor de diverse onderdelen van de collectie?
  • Heeft onze organisatie gedefinieerd met welke activiteiten bit preservering voor de digitale collectie moet worden uitgevoerd?
  • Kent onze organisatie de behoeften van de gebruikers van verschillende collecties/onderdelen van de collectie?
  • Heeft onze organisatie de waarde van de collectie duidelijk vastgelegd?
hoe verwoorden andere instellingen 'Bitpreserving'

Beeld en Geluid onderscheidt 2 hoofdniveau’s:

1. Bit preservation (‘passieve preservering’)

Het bestand wordt opgeslagen zoals het binnenkomt. Bruikbaarheid voor de korte en de lange termijn wordt niet gegarandeerd, omdat het bestand niet technisch wordt geanalyseerd.

2. Full preservation  (‘actieve preservering’)

Het bestand wordt in eerste instantie opgeslagen zoals het binnenkomt maar kan -om het afspeelbaar te houden- in de loop van de tijd wijzigen.

Bitpreservation is in principe alleen bedoeld voor oplossingen op de korte termijn, niet voor duurzaam te bewaren materiaal. Activiteiten voor de garantie op bitpreservation bestaan uit: integriteitsberekening en –checks, backups, end-to-endcontrole, dragervervanging en restore.

Preserveringsniveaus

Binnen de twee hoofdkeuzen, bit preservation (1) en full preservation (2), bestaan oplopende niveaus van authenticiteit en integriteit . Per type dienst geldt een toenemend garantieniveau. Deze garanties betreffen bijvoorbeeld de terugleverbaarheid van de originele objecten, de terugvindbaarheid, de (kwaliteit) van de opslag en de migratie, de koppeling met metadata, de mate waarin wordt voldaan aan de standaarden, garanties op het niet onbedoeld wijzigen van objecten en de (blijvende)afspeelbaarheid.

 

Aan de basis van de preservation functionaliteit ligt bitpreservation. Dat wil zeggen dat er een bitstream is die te allen tijde een bit-perfect copy oplevert. Het NA gaat natuurlijk voor deze bit-perfect copy maar zorgt er tevens voor dat informatie in de toekomst authentiek en betrouwbaar beschikbaar gesteld wordt en dat is meer dan bitstream preservation.

De e-Depot-functionaliteit is ingericht voor bitpreservation door:

  • Het onderhouden van op zijn minst een beschikbare kopie van elke bitstream. Het NA slaat dus altijd minstens twéé manifestaties van iedere bitstream op: het origineel en minstens een kopie;
  • Het garanderen van de integriteit van de bitstream (checksum controleren) en cyclus van controle instellen;
  • Het kunnen aantonen en documenteren van bovenstaande.

For every collection there must also be a decision with regard to level of preservation, including i.a. bit preservation and encrypting.

Bit preservation consists of secure storage of the physical bit sequence, here to be understood as storage in systems with well-established risks, as well as control of integrity and error correction.